Internationale lachdag

3 Mei is het internationale lachdag. Bedoeling is om vaker te lachen, om zo gelukkiger te worden. Het initiatief is tien jaar geleden genomen door de Indiase dokter Madan Kataria, die lachen als therapie aanbeveelt ook als er niets grappigs is. Volgens deze giechel-goeroe lachen we niet omdat we gelukkig zijn, maar zijn we gelukkig omdat we lachen. De beweging van Kataria heeft wereldwijd enorme aanhang. Zo zijn er 3500 lachclubs op de aardbol. België telt ruim dertig lachclubs. De deelnemers doen er lachoefeningen, zoals de leeuwenlach, de verlegen lach of de brandweerlach. Maar uitlachen is niet toegestaan. Nederland heeft volgens lachyoga.nl zo’n tien lachclubs, van Terneuzen tot Drachten. Voor zover bekend zijn er in Nederland geen speciale lachactiviteiten op zondag.

Tijdelijke winter.

Afgelopen vrijdag was ik aan het werk in Oldenzaal.
Toen ik even naar de bus moest voor een paar onderdelen toen schrok
ik wel een beetje.

Mijn bus was helemaal wit….nee geen sneeuw maar MEEL.

 

HEEL VEEL MEEL!!

Kijk hier maar

Klostertaler gemist.

Jullie weten hoe dat ik een groot van ben van

Die Klostertaler!

Laten ze nu een paar weken geleden heel erg dicht in de buurt zijn geweest.
En ik wist van niets, normaal volg ik de site waar ze zijn op podium en tv ect.
Op donderdag 7 juni waren ze in Enter op “Enterpop”.

Lang geleden, maar niet te evenaren.

Dinner for One (ook wel bekend als Der 90. Geburtstag) is een komische sketch die in de jaren ’20 van de twintigste eeuw werd geschreven.

In 1963 maakte de Duitse omroep Norddeutscher Rundfunk een televisieversie van Dinner for One met de Britse acteurs Freddie Frinton en May Warden. De televisieversie duurt 18 minuten en is in verschillende landen, met name in Duitsland en Oostenrijk, een vast onderdeel geworden van de televisieprogrammering op oudejaarsavond. De sketch werd hierdoor een van de meest herhaalde programma’s ooit.

Opvallend is dat Dinner for One een van de weinige programma’s op de Duitse televisie is dat niet is nagesynchroniseerd maar nog gewoon Engels gesproken. Freddie Frinton vroeg hier specifiek om toen hij akkoord ging met een opname van de sketch. Voor de Duitse kijkers die wat minder goed zijn in Engels wordt de sketch ingeleid door presentator Heinz Piper die in het Duits kort uitlegt waar de sketch om draait en een vertaling geeft van de twee bekendste zinnen uit de sketch: “Same procedure as last year?” en “Same procedure as every year”.

De dag van de vermiste kinderen

25 mei is Internationale Dag van de Vermiste kinderen. In 1979 verdween op deze dag het Amerikaanse jongetje Etan Patz. Het kind is nooit teruggevonden.

Als gedenkdag aan Etan en alle andere vermiste kinderen werd in Amerika de International Missing Children’s Day in het leven geroepen. Nederland nam samen met België het initiatief over in 2002.

Kijk ook hier even…..

De dag van…Moederdag.

Mensen over de hele wereld hebben moeders al duizenden jaren geeerd. In de oudheid werd de naam moeder gegeven aan dingen en plaatsen waarvan zij hielden en eerden. Moeder aarde, moeder natuur, etc. ‘Moeder Zondag’ was een kerkelijke feestdag in Europa lange tijd geleden in de middeleeuwen. Het werd op de zondag voor Pasen gevierd. In die dagen verlieten mensen hun thuis op jonge leeftijd om te werken of te leren. Elke lente kwamen de kinderen thuis op deze zondag. Zij bezochten hun kerk en moeder en namen geschenken voor beiden mee.

De vrouw die moederdag zoals we het nu vieren ‘uitgevonden’ heeft was Anna Jarvis. Ze was geboren in Crafton, West Virginia. Ze is nooit getrouwd en heeft nooit zelf kinderen gehad. Anna Jarvis zei dat haar belangrijkste werk het liefhebben en eren van moeders was. Ze begon bij haar eigen moeder, Anna Reeves Jarvis. Zeven kinderen van moeder Jarvis stierven toen ze jong waren. Alleen Anna, een zus en twee broers leefden. Moeder Jarvis was erg bedroefd om de dood van haar kinderen maar na een tijdje besloot ze dat de beste manier om haar verdriet te vergeten was door anderen te helpen. De rest van haar leven hielp ze anderen in Crafton.

Moeder Jarvis stierf in 1906 op de tweede zondag in mei met Anna bij haar zijde. Op deze dag besloot ze om iets te organiseren om alle moeders te eren. Ze vertelde kerk leiders wat ze wilde. Deze vonden het een goed idee en de eerste moederdag zou plaatsvinden in 1907 in Crafton op de tweede zondag in mei. Anna bracht 500 anjers met zich mee en gaf deze aan iedere moeder in haar kerk op die dag. Deze dag zou ieder jaar herhaald worden in Crafton maar Anna wilden dat moederdag in meer steden gevierd werd. Anna praatte met uitgeverijen, zakenlieden en kerkleiders in het hele land en ze schreef meer dan 10.000 brieven onder andere aan de gouverneur van West Virginia. In 1910 de gouverneur riep de hele staat op moederdag te vieren. Opnieuw op de tweede zondag in mei.

Anna ging met haar idee naar de toenmalige president van de Verenigde Staten, Woodrow Wilson, die moederdag in 1914 tot nationale feestdag uitriep. Sinds dat jaar wordt iedere tweede zondag in mei moederdag gevierd.

Europese dag van de Beroerte.

Voor de derde keer vindt op 10 mei de Europese Dag van de Beroerte plaats. In Friesland werken de stroke services van de ziekenhuizen, patiëntenvereniging Samen Verder en het Fries bibliotheek Netwerk deze dag samen.

Ook in Bibliotheek Leeuwarden zijn van 12.30 tot 17.00 uur
ervaringsdeskundigen en CVA verpleegkundigen aanwezig. Zij geven informatie over het verminderen van risico’s en beantwoorden vragen van bezoekers. Tevens start op ieder heel uur de film ‘Een beroerte houdt je bezig’. Uiteraard bent u van harte welkom deze filmvertoning bij te wonen.

Thema van deze dag is preventie. Mensen kunnen de kans op een beroerte sterk verkleinen als ze zich houden aan de ‘Macht van Acht’. Dit zijn acht leefstijlregels die een beroerte helpen voorkomen. De belangrijkste leefstijlregels zijn het controleren van de bloeddruk, cholesterol en bloedsuiker (diabetes), stoppen met roken en eten van vette voeding. Onderzoek toont aan dat bij ongeveer 80% van de mensen die een beroerte heeft gehad, sprake is van één of meer risicofactoren.

Jaarlijks krijgen minstens 41.000 mensen (voor de eerste keer) een beroerte. Plus nog eens 7.000 mensen voor de tweede keer. In Nederland leven zo’n 140.000 mensen met de gevolgen van een beroerte. Beroerte is daarmee de belangrijkste oorzaak van invaliditeit in Nederland.

De dag van Europa.

Wie in zijn agenda of op een kalender bij 9 mei ‘Dag van Europa’ ziet staan, zal zich waarschijnlijk afvragen wat er op die negende mei dan gebeurd is. 
Er zijn namelijk maar weinig Europese burgers die weten dat op 9 mei 1950 de aanzet werd gegeven voor de eenwording van Europa, op een moment dat, zoals bekend, heel Europa vreesde voor een derde wereldoorlog.
Op die bewuste dag werd de pers om 18.00 uur op het Franse Ministerie van Buitenlandse Zaken aan de Quai d’Orsay bijeengeroepen voor een ‘mededeling van het hoogste belang’. De eerste regels van de verklaring van 9 mei, die door Jean Monnet was opgesteld en door Robert Schuman, de Franse Minister van Buitenlandse Zaken, aan de pers werd voorgelezen en toegelicht, maakten meteen duidelijk hoe ambitieus hun plan was. 
‘De wereldvrede kan alleen worden beschermd door een krachtsontplooiing die evenredig is aan de gevaren die haar bedreigen.’ ‘Door de gezamenlijke produktie van de oorlogsindustrieën onder gezag te plaatsen van een nieuwe Hoge Autoriteit, wier beslissingen bindend zijn voor Frankrijk, Duitsland en de andere landen die zich aansluiten, legt dit voorstel de eerste concrete fundamenten voor een Europese federatie, die onontbeerlijk is voor het handhaven van de vrede.’
Er werd dus voorgesteld een supranationale Europese organisatie op te richten voor het beheer van de grondstoffen die op dat moment de basis van alle militaire macht vormden: kolen en staal. Maar de twee landen die hun nationale zeggenschap over de ‘zenuw van de oorlog’ moesten opgeven, hadden elkaar nog maar enkele jaren daarvoor op leven en dood bevochten in een gruwelijk conflict dat niet alleen grote materiële, maar vooral ook enorme geestelijke schade -haatgevoelens, wrok en vooroordelen- had nagelaten. 
Om te beseffen hoe ongekend grootmoedig dit gebaar was, zou men vandaag de dag moeten denken aan een soortgelijk initiatief tussen Israëliërs en Palestijnen, Serviërs en Bosniërs of Tutsies en Hutu’s: alleen was de schaal nog veel groter en waren de wonden veel dieper. 
Alles begon dus op 9 mei 1950. Daarom besloten de staatshoofden en regeringsleiders tijdens de top van Milaan in 1985 om 9 mei uit te roepen tot ‘Dag van Europa’.
Deze waarden worden verwezenlijkt door economische en sociale ontwikkeling en door een evenwichtig milieu- en regiobeleid, de enige weg om alle burgers een zekere levensstandaard te garanderen. 
Als groep volkeren die beseffen dat zij met hun gelijksoortige of elkaar aanvullende culturen een eenheid vormen, bestaat Europa eigenlijk al eeuwen; maar zonder regels en instellingen was dit besef nooit voldoende om catastrofes te voorkomen. Nog steeds zijn sommige landen die niet bij de Europese Unie aangesloten zijn, het toneel van afschuwelijke tragedies. 
Zoals elke menselijke onderneming van een dergelijke omvang, kan de Europese integratie natuurlijk niet in één dag en zelfs niet in enkele decennia worden voltooid. Er zijn dan ook nog tal van tekortkomingen en onvolkomenheden. Het karwei waarmee kort na de tweede wereldoorlog werd begonnen, is dan ook nog nooit eerder vertoond! 
Wat in voorgaande eeuwen en milennia soms op een poging leek om eenheid te creëren, was in werkelijkheid het resultaat van de overheersing van het ene volk door het andere. Dergelijke structuren konden nooit lang standhouden, want de overwonnenen hadden maar een doel: hun onafhankelijkheid terugkrijgen. 
Tegenwoordig streven we naar iets anders: een Europa waarin de vrijheid en identiteit van alle aangesloten volkeren worden gerespecteerd, en dat gezamenlijk wordt bestuurd op basis van het principe: ‘wat beter samen kan, moeten we samen doen. Alleen de eenwording van de volkeren kan Europa de zekerheid geven dat het de zeggenschap over zijn toekomst en zijn invloed in de wereld behoudt. 
De Europese Unie is er voor haar burgers en luistert naar hen. Want elke burger moet zich, met behoud van zijn identiteit, zijn leefgewoonten en zijn taal, thuis voelen in zijn ‘Europese vaderland’ waar hij kan gaan en staan waar hij wil.

Nieuwe look.

Ik dacht …ach laten we maar weer eens een nieuw jasje gaan passen.

En dat is de huidige look geworden.

Mooi????

De dag van de arbeid.

Voor 1 mei bekend ging staan als dag van de arbeid, gold het als een “viering van de meimaand”, ofwel een lentefeest.

Aan de 1 mei-viering als viering van de arbeidersbeweging ligt de invoering van de 8 urendag ten grondslag. Alfred de Grote (848-899), koning van het Engelse Wessex, verkondigde voor het eerst de gedachten over een evenredige etmaalverdeling. De eis om slechts 8 uren per dag te werken werd in de 15e - en 16e eeuw veelvuldig onder de Engelse ambachtslieden gehoord.

In Frankrijk kregen de mijnwerkers door Filips de Tweede, de 8 urendag voorgeschreven. De pedagoog Comenius wees in de 17e eeuw op de opvoedkundige en vormende betekenis van een evenredige etmaalverdeling.

De sociaal bewogen ondernemer Robert Owen pleitte er in 1817 in Engeland voor om in werkplaatsen en fabrieken de 8 urendag in te voeren. Hij beargumenteerde zijn eis door er op te wijzen dat 8 uren werk en een goede organisatie van de arbeid een overvloed aan rijkdom voor allen kon scheppen en de nieuwste ontwikkelingen op technisch en chemisch gebied het niet meer noodzakelijk zouden maken om langer te werken dan 8 uren.

In Melbourne werden op 18 februari 1856 door werknemers en werkgevers voor het eerst overeengekomen de arbeidsdag te beperken tot 8 uren, nadat bouwvakarbeiders het werk neer hadden gelegd. In 1864 werd in Boston de “Workingsmen’s Convention” gesticht waar Ira Steward pleitte voor een bij wet te regelen 8 urendag. In 1884 nam de “American Federation of Labor” een resolutie aan, waarin voorgesteld werd om vanaf 1 mei 1886 de 8 urendag ingevoerd te krijgen.

De datum 1 mei was niet zomaar gekozen. In Noord-Amerika was 1 mei “Moving Day”. Op die dag werden bestaande arbeidscontracten vernieuwd, ging voor anderen op die dag een nieuwe in, werden bestaande woonruimte-contracten vernieuwd of betrokken de arbeiders elders een nieuwe woonruimte.

In Europa werd tot de jaarlijkse 1 mei-viering besloten op 21 juli 1889 op het oprichtingscongres van de Tweede Internationale in Parijs. Het doel was met de 1 mei-viering de strijd voor de achturige werkdag te versterken. Op 1 mei 1890 vonden in veel landen de eerste vieringen plaats.

De Engelse tekenaar Walter Crane (1845-1915) maakte voor die bewuste 1 mei 1890 zijn tekening “Labours May Day”.

In de Verenigde Staten vond de dag van de arbeid oorspronkelijk ook op 1 mei plaats. Maar in 1886 vonden er rellen plaats in Chicago rond de 1 mei-viering. President Grover Cleveland verplaatste nu de viering naar de eerste maandag in de maand september, officieel om te vermijden dat 1 mei een herdenking van de rellen zou worden, maar men kan ook motieven tegen het socialisme achter dit besluit zoeken. De eerste maandag van september werd gekozen, naar aanleiding van een parade, die de Knights of Labour in New York hadden georganiseerd op 5 september 1882